Wierni Cerkwi Prawosławnej obchodzili duże święto Obrzezania Pańskiego [ZDJĘCIA, WIDEO]

Piotr Łozowik
Udostępnij:
Ponieważ rok liturgiczny w Kościele prawosławnym opiera się na kalendarzu juliańskim, prawosławne święto Obrzezania Pańskiego wypada 14 stycznia współczesnego kalendarza gregoriańskiego. Jest to także według kalendarza juliańskiego pierwszy dzień Nowego Roku oraz Dzień Świętego Bazylego.

Według starotestamentowego zwyczaju ósmego dnia po narodzeniu Chrystus przyjął obrzezanie i otrzymał imię "Jezus", ogłoszone przez Archanioła Gabriela w Dzień Zwiastowania. W Nowym Testamencie obrzęd obrzezania ustąpił miejsce sakramentowi Chrztu. Jego umieszczenie w gronie innych świąt też jest unikalne, bo nigdzie więcej nie ujrzymy podobnego przeobrażenia starotestamentowego obyczaju w wielkie święto okresu Nowego Testamentu. Wynika to z wagi obrzędu.

Obrzezanie, jako obrzęd inicjacji i poświęcenia Bóstwu, istniało u wielu ludów, w tym u Egipcjan. W pojmowaniu Żydów krew jest święta, bowiem „krew to – dusza”. Krew, płynąca z narządu dającego życie, oznacza złożenie ofiary życia – Bogu. U Izraelitów obrzęd ten stał się symbolem zawarcia przymierza pomiędzy Abrahamem i narodem wybranym a Bogiem, i miał przypominać ludowi o wynikających z tego obowiązkach.

ZOBACZ WIDEO

W Starym Testamencie określano Zbawiciela wieloma imionami. Prorok Izajasz wymienia Emmanuel, Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Prorocy Daniel i Ezechiel nazywają Mesjasza Synem człowieczym, apostoł i ewangelista Jan nazwie Syna Bożego Słowem. Sam Chrystus nazywał Siebie Synem człowieczym Światłością świata Drogą, Prawdą i Życiem, Dobrym Pasterzem. Jednak imieniem własnym jest imię „Jezus” co dosłownie oznacza „Jahwe jest zbawieniem”. Imię, nawiązujące do Boga, zbawienia i odkupienia, sugerujące szczególną opiekę Bożą, nie było niczym wyjątkowym. Żydzi przez całe stulecia starali się jak najczęściej nadawać synom imię ojca w celu podkreślenia woli przedłużenia rodu. Jezus otrzymał imię po swym Ojcu – Bogu.

Imię jest ikoną osoby. Domaga się ono szacunku ze względu na godność tego, kto je nosi. Poprzez nadanie imienia człowiek staje się w oczach Bożych jedyny i niepowtarzalny. Brak imienia, jak w przypadku ewangelicznego bogacza, był oznaką braku szacunku dla tej osoby. Z kolei posiadanie wielu imion mogło oznaczać dostojność i powagę człowieka, mającego do wypełnienia wiele zadań.

W prawosławiu nadawano dawniej imię za przykładem Chrystusa ósmego dnia po urodzeniu. Z czasem imię zaczęto nadawać, kierując się przy wyborze dniem pamięci świętego, który wypadał w dzień narodzin, w ósmy dzień po urodzeniu albo w dniu chrztu. Tylko mnisi w akcie postrzyżyn otrzymują nowe imię jako znak nowego życia.

14 stycznia w Cerkwi wspomina się świętego Bazylego Wielkiego, arcybiskupa Cezarei Kapadockiej oraz pamięć św. Bazylego Wielkiego, który - tak jak św. Grzegorz Teolog i św. Jan Złotousty - nazywany jest "powszechnym wielkim nauczycielem". Jemu przypisuje się także regułę wschodniego monastycyzmu. Zgodnie z tradycją w tym dniu w świątyniach celebruje się liturgie rytu autorstwa św. Bazylego Wielkiego.

Wideo

Materiał oryginalny: Wierni Cerkwi Prawosławnej obchodzili duże święto Obrzezania Pańskiego [ZDJĘCIA, WIDEO] - Kurier Poranny

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie